کرفس گیاهی علفی است به ارتفاع 20 تا 30 سانتی متر که شاخه ای منشعب دارد. برگ های آن ضخیم و گل های آن کوچک، به رنگ سفید مایل به سبز است و در بسیاری از مناطق ایران از جمله شهرستان خوی، بندرعباس و سیستان می روید.

خواص کرفس:

• کرفس، کلیه و مثانه را تمیز و از تشکیل سنگ جلوگیری می کند.
• کرفس برای بیماران نقرسی مفید است. زیرا با گشاد کردن مجاری کلیه سبب دفع اسید اوریک در این بیماران می شود.
• کرفس بوی بد دهان را از بین میبرد. کسانی که از بوی بد دهان رنج می برند باید هر روز مقداری کرفس میل کنند.
• کرفس روان کننده است.
• برای کمک به روده های خسته و پیر هر روز یه لیوان عصاره کرفس مصرف کنید.
• آب کرفس درمان خوبی برای گرفتگی صدا است.
• کرفس حافظه را زیاد و اعصاب را تقویت می کند.
• کرفس شیر مادر را افزایش می دهد.

متخصصان تغذیه به خانواده ها توصیه می کنند که کرفس بخورند، زیرا کرفس:

• معده، اعصاب و غدد فوق کلیوی را تقویت می کند.
• سموم کلیه ها، ریه و کبد را دفع می کند.
• زکام، گرفتگی بینی را درمان می کند.
• ویتامین های "آ"، "ب" و "ث" دارد.
• دارای املاحی همچون گوگرد، آهک و پتاسیم است.
• برای بیماران مبتلا به رماتیسم، نقرس، قولنج کلیوی و یرقان مفید است.
• آب آن برای درمان گلو درد تجویز می شود.