به هم خوردن تعادل در سامانه تنظیم گرمای بدن را "گرما زدگی" می نامند.

با افزایش شدید حرارت محیط و ناتوانی بدن در دفع حرارت ایجادشده، فرد دچار گرمازدگی می شود.

گرمازدگی به 2 دسته تقسیم می شود:

الف- یک نوع آن بیشتر در سنین بالا، ذر بیماران قلبی، عروقی، روانی و بیماری های مزمن، افراد چاق و کسانی که آب بدنشان کاهش یافته اتفاق می افتد. اما استفاده ککندگان برخی داروها (آرام بخش، خواب آور، آنتی هیستامسن و ...) پس از چند روز ماندن در هوای گرم که امکان تهویه مناسب فراهم نباشد به گرمازدگی دچار خواهند شد.

ب- فعالیتی که بیشتر در سنین پایین تر و در پی فعالیت ها و ورزش های سنگین در آب و هوای گرم و در شرایط کمبود آب صورت می گیرد.

علائم گرما زدگی:

• - خستگی
• - سردرد
• - گرفتگی عضلات
• - پوست خشک و داغ
• - تهوع
• - تشنج
• - اختلال در ضربان قلب و تکلم
• - افت فشار خون
• - رنگ پریدگی
• - نبض ضعیف
• - هذیان
• - کاهش حجم ادرار
• - و در موارد پیشرفته تر، از دست دادن هوشیاری

اقدامات ابتدایی برای کمک به فرد گرما زده:

1. او را به مکانی خنک ببرید و لباس هایش را از تن دراورید.
2. استحمام با آب سرد ممکن است سبب شوک و مرگ بیمار شود.
3. برای خنک کردن فرد گرما زده، ملحف نازک و مرطوبی روی بدن او بکشید و هر چند دقیقه یک بار ملحفه را مرطوب کنید تا بدنش به تدریج خنک شود.
4. باید به فرد گرما زده مایعات خنک داد تا دمای بدنش به حد طبیعی برسد.
5. پس از کمک های اولیه باید مصدوم را به مرکز فوریت های پزشکی رساند.