کلیات گیاه شناسی:

جوز هندی میوه ایی درختی به همین نام است که مصر ف آن به صورت خشک شده در مناطق گرمسیری رواج بسیاری دارد. هر دانه را از خارج، پوسته سختی به رنگ قهوه ایی متمایل به خاکستری در برمیگیرد و شیارهای عمیقی دارد که جدا کردن این پوسته، دانه آن ظاهر میشود.جوز هندی به دلیل بوی تند و مطبوع یکی از ادویه های پرمصرف در غذا به خصوص در مناطق گرمسیری میباشد.

خواص درمانی:

• جوز هندی منبع خوبی از ویتامین ها، املاح معدنی، اسیدهای آمینه، روی، آهن، مس، کلسیم، ژرمانیوم، فلاونوئیدها و بسیاری مواد مفید دیگر است.
• جوز هندی برای درمان و تسکین بسیاری از درد ها مفید شناخته شده است. در طب سنتی، دانه و روغن جوز هندی را برای درمان بیماری های مربوطه به اعصاب و سیستم گوارش تجویز می کند.
• از روغن جوز هندی مانند روغن دانه میخک، برای کاهش موقتی دردهای دندان نیز می توان استفاده کرد.کافی است چوب پنبه ایی را به مقداری جوز هندی آغشته کرده و روی دندان دردناک قرار دهید.
• در کشور فرانسه، علاوه بر مصرف آن به عنوان ادویه، مخلوط جوز هندی و عسل را برای درمان ناراحتی های گوارشی و تنفسی مورد استفاده قرار می دهند.
• التهابات و دردهای مفصلی و رماتیسمی با مصرف خوراکی جوز هندی و همچنین ماساژ موضع با روغن آن تسکین می یابد.
• جوز هندی به حفظ سلامت سیستم ایمنی بدن کمک می کند.
• برای کاهش علائم آلرژی نیز می توانید جوز هندی بخورید.
• به رغم خواص با ارزش جوز هندی، مصرف زیاد آن سبب ایجاد مشکل در بخش کنترل احساسات در مغز شده و پس از مصرف بیش از حد، احساس نشاط به همراه سستی و رخوت در انسان پدید می آید که شبیه نوعی مسمومیت است.