كلیات گیاه شناسی

نام فارسی: پاپیتال انگلیسی (عشقه، پیچک)

نام علمی : Hedera Helix

نام تیره: Araliaceae

نام انگلیسی: Iv5

پایتال گیاه بوششی و همیشه سبزی است که دارای ساقه های دائمی چوبی و بالا رونده چسبنده می باشد. زيستگاه اولیه آنها اروپا، آسیا و شمال آفریقا بوده است. این گیاه همیشه در بیشه ها، پرچین ها و محل های سایه رشد کرده و برای پوشش دیوارها و فنس ها ایده آل می باشد.

این گیاه تا حدی سمی است و به شکل وحشی روی صخره ها، در جنگل ها و روی دیوارها می روید. اغلب آن را به عنوان گیاه تزیینی میکارند. چند نوع پرورشی از آن وجود دارد. برگهای آن مصرف دارویی دارد که آن را با دست چیده و در مقابل آفتاب در جایی که هوا جریان دارد خشک می کنند.

پاپیتال نسبت به سایر گیاهان آپارتمانی امتیازهای زیادی دارد. بسیار کم توقع و کم غذاست. خشکی خاک را دوست دارد و از سرما لذت می برد. هر چند یک گیاه آپارتمانی است اما در باغچه هم سبز می شود. در باغچه آن قدر سریع رشد می کند که ظرف چند سال همه باغچه را می گیرد. نه تنها به عنوان یک گیاه پوششی و رونده مورد توجه همگان است بلکه گیاهی است بالارونده که از در و دیوار خانه بالا می رود.

دوستدار نور زیاد است اما آفتاب گرم تابستان، نوک و لبه برگهایش را می سوزاند در زمستان هر هفته یک بار به آن آب بدهید. خاک مناسب باپیتال، خاک نرم و سرشار از کمپوست و مواد غذایی است. در صورتی که ساقه های پاپیتال را روی زمین بخوابانید ریشه های نابجا می زند. روش تکثیر پاپیتال استفاده از قلمه ساقه در فصل بهار می باشد.

انواع گونه های آن عبارتند از :

1. , “Hedera helix” pedata: برگ های این گونه 5 لوبي، همانند پای مرغ، به رنگ سبز خاکستری با رگه های سفید خاکستری می باشد. این گونه برای پوشش زمین مناسب نمی باشد. ارتفاع آن به 4 متر (2 فوت) می رسد.
   ویژگیها: محیط نیمه سایه و خاک با زهکشی خوب را ترجیح میدهد و نسبت به سرما بسیار مقاوم است (تا 15 درجه سانتیگراد).
2. . “Hedera helix” Gracilis: این گونه دارای برگ هایی با لبه های نوک نیز و به رنگ سبز تیره می باشد که در زمستان تا حدودی ارغوانی می شود. این گونه برای پوشش زمین مناسب نمی باشد. ارتفاع و میزان گستردگی آن 5 متر (۱۵ فوت) است،
   ویژگی ها: محیط نیمه سایه و خاک با زهکشی خوب را ترجیح می دهد و نسبت به کاهش دما نیز بسیار مقاوم است (تا ۱۵ درجه سانتيگراد).
3. “Hedera helix” Woener : برش های آن دارای لبه های ضخیم به رنگ سبز خاکستری و با رگه های کمرنگ بوده که در زمستان ارغوانی می شوند. این گونه برای دیوارهای شمالی و شرقی بسیار مناسب است. ارتفاع آن به 3 متر (۱۲ فوت ) می رسد.
   ویژگیها: محیط نیمه سایه و خاک با زهکشی خوب را ترجیح میدهد و نسبت به کاهش دما بسیار مقاوم است (۱5 درجه سانتیگراد).
4. “Hedera helix” Migra : برگ های این گونه بسیار متراکم و کوچک و به رنگ سبز تیره هستند که در زمستان ارغوانی مایل به سیاه می شوند. این گونه برای دیوارهای شمالی کوتاه، مناسب است. ارتفاع و میزان گستردگی آن به 4 فوت میرسد.
   ویژگی ها: محیط نیمه سایه و خاک با زهکشی خوب را ترجیح می دهد و نسبت به کاهش دما بسیار مقاوم است (تا ۱۵ درجه سانتیگراد).
5. “Hedera helix” Atropurpurea : برگ های آن بسیار متراکم، 5 لوبی و به رنگ سبر تیره میباشد که در زمستان ارغوانی می شوند. این گونه برای دیواره های دارای سایه مناسب است. ارتفاع آن به ۴ متر (۱۲ فوت) و میزان گستردگی أن به 5/2 متر (۸ فوت) میرسد.
   ویژگی ها: محیط نیمه سایه و خاک با زهکشی خوب را ترجیح می دهد و نسبت به کاهش دما بسیار مقاوم است (تا ۱۵ درجه سانتیگراد).
6.  “Hedera helix” Adam : برگ های آن متراکم و کوچک و به رنگ سبز روشن می باشند که حاشیه آنها کرم مایل به زرد است. در گلخانه به صورت مداوم رشد میکند و اگر در فضای باز کاشته شوند ممکن است در زمستان آسيب ببیند که خسارت أن جبران پذیر است. ارتفاع آن به ۱۲ متر (4 فوت) و میزان گستردگی آن به یک متر ۳(3 فوت) میرسد.
   ویژگی ها: نور پسند بوده و آفتاب كامل و خاک بازهکشی خوب را ترجیح می دهد و نسبت به کاهش دما نیمه مقاوم است (تا صفر درجه سانتیگراد را تحمل می کند).
7. “Hedera helix” Eva : برگ های آن کوچک سه لوبی به رنگ سبز مایل به خاکستری با حاشیه گرم می باشد. در گلخانه به طور مداوم رشد می کند. در صورتیکه در فضای باز کاشته شود ممکن است در زمستان آسیب ببیند که ضایعات أن جبران ناپذیر است. این گیاه برای دیوارهای گرم مناسب است. ارتفاع آن به ۱٫۲ متر (4 فوت) و میزان گستردگی آن به یک متر (۳ فوت) می رسد.
   ویژگی ها: آفتاب کامل به همراه خاک با زهکشی خوب را ترجیح می دهد و نسبت به کاهش دما مقاومت نسبی دارد و تا 5 درجه سانتیگراد را تحمل می كند.
8. “Hedera helix” Anne Marie : برگ های این گونه در اندازه متوسط ۶ لوبی به رنگ خاکستری مایل به سبز روشن با حاشیه کرم می باشد. این گیاه اغلب در گلخانه و به عنوان گیاه آپارتمانی کشت می شود و در فضای باز در زمستان آسیب می بیند که ضایعات آن جبران ناپذیر است. از آن می توان در محیط های سرپوشیده استفاده کرد. این گونه برای دیوار های گرم مناسب است. ارتفاع آن به ۱۲ متر (4 فوت) و میزان گستردگی آن به یک متر (۳ فوت) می رسد.
   ویژگیها: آفتاب کامل به همراه خاک با زهکشی خوب را ترجیح می دهد و نسبت به کاهش دما مقاومت نسبی دارد و تا دمای ۵ درجه سانتیگراد را تحمل می کند

خواص درمانی:

• پاپیتال زمینی، یک گیاه ضد آبریزش بینی برای سرماخوردگی است
• مصرف عصاره برگ پیچک، با افزایش میزان دریافت اکسیژن در ریه، در بر طرف کردن آسم موتر است . - خاحیت ضد التهابی دارد و برای درمان برونشیت مزمن مفید است.
• سرفه را تسکین می بخشد
• چين و چروک صورت را از بین می برد
• درد روماتیسم و التهاب استخوان و مفصل را برطرف می کند.
• برای از بین بردن زگیل به کار برده می شود.
• تجمع خلط در سیستم تنفسی را کاهش می دهد.
• تب را کاهش می دهد.
• در کاهش وزن موثر است.
• عشقه سبب افزایش میزان توانائی، قوت و شادابی می شود. این خواص سبب می شود این گیاه همانند قهوه نقش یک محرک را بازی کند اما داروهای محرک غالبا کنش های بخش های اصلی بدن بدن را سامان می بخشند که زودرنجی، تپش قلب، اعتیاد و نگرانی در زمره پاره ای از عوارض جانبی ناشی از مصرف آن است. از طرف دیگر عشقه هیچ گونه عارضه منفی از خود بر جای نمی گذارد و در طول حداقل 2000 سال گذشته به راحتی از آن استفاده شده است.
• اگر از نوعی بیماری رنج می برید، ممکن است پزشک معالج شما مصرف عشقه را تجویز کند. اگر آدم پا به سن گذاشته ای بوده باشید، مصرف عشقه می تواند فاصله زمانی لازم برای رجعت از حالت بیماری یا جراحی را کوتاه تر کند. مصرف این داروی گیاهی سبب می شود که مواظب افکار خود نیز باشید.
• اگر کسی هستید که دچار سرماخوردگی ها یا گلو دردهای زیادی می شوید، می توانید برای درمان برخی از این حالات به مصرف عشقه متوسل شوید.
• این گیاه دارویی در رفع مشکل عدم تمرکز نیز شما را کمک می کند.